Merhaba,Ben Leyla Özge Peker. 1984 kışında her daim ilham ve güç aldığım güzel şehrim İstanbul' da başladı hikayem. Hepimizin bir hikayeyle doğduğuna zamanla içindeki ışığı bulanların hikayenin kahramanı değil bizzat kendisi olduğuna inanırım. Atelier Leyla Özge içinde ki ışığa ulaşan bir kadının hikayesi. Bu hikayeyi yazmak hiç kolay olmadı.

Çoğu zaman bize biçilen rollerin, üzerimize dikilen ama bize ait olmayan kıyafetlerin içinde yaşamak zorunda kalıyoruz. Bana yakışmaz, yaşıma gitmez gibi öğretilen cümlelerin içerisinde kayboluyoruz. Benim yolculuğum bu cümlelerden kurtulduğum zaman güzelleşti. Manzaraya başkalarının değil kendi pencerenden bakmak kendini başkalarının yargılarında değil de kendinde bulmak ne güzelmiş... Kendime vardıktan sonra çevremden çokca, sana yakışmış bana yakışmazları duymaya başladım. Oysa ki bir viraj öncesinde aynı kalıplara hapsolmuştum ben de.

Dayatılan kalıp cümlelerin arasında kendi cümlesini kurmayı unutan, renkten korkan, sesli gülmekten kaçınan canım kadın; bana yakışan sana da yakışır. Önce kendine yakıştırmakla başlar hikaye. Büyük bir küpe, rengarenk bir kolye, iddalı bir yüzük... Başka bir kadında görüp ona yakışmış dediğin her şey sana da yakışır. Ne beden ruhtan bağımsız ne ruh bedenden habersiz. Şimdi arala ruhunun kapılarını, içeriye biraz ışık girsin💫